อาคารไม่ได้อ่านแบบ แต่คนสร้างอ่าน และคนก็มีวันที่เหนื่อย

อาคารไม่ได้เป็นผู้ตีความเส้น คนต่างหากที่ทำ และคนมีทั้งความเหนื่อย

ความเร่ง และขีดจำกัดของความสนใจ ความชัดของเอกสารจึงไม่ใช่ความสุภาพทางกราฟิก แต่เป็นการยอมรับเงื่อนไขมนุษย์ของการก่อสร้าง

เราเองเคยคิดว่าถ้าข้อมูลอยู่ครบในหน้า

ก็ถือว่าหน้าที่จบแล้ว แต่นั่นคล้ายวางยารักษาไว้บนชั้นสูงสุดแล้วบอกว่าคนไข้เข้าถึงได้

ข้อมูลที่มีอยู่แต่ใช้งานยากยังคงสร้างความเสี่ยง แบบควรถูกออกแบบเพื่อสภาวะที่ดีที่สุด หรือเพื่อวันที่คนอ่านกำลังเหนื่อยที่สุด

ผลต่อการออกแบบ คือ ลำดับความสำคัญ ที่ชัด ขนาดตัวอักษรที่อ่านได้ การแยกข้อมูลสำคัญ และการลดความกำกวม เอกสารที่เคารพคนอ่านไม่ได้ลดมาตรฐานวิชาชีพ ตรงกันข้าม มันทำให้มาตรฐานนั้นมีโอกาสเกิดขึ้นจริง