ความหรูหราจึงอาจไม่ใช่การทำให้ทุกอย่างดูเงียบ แต่เป็นการที่คนหนึ่งสามารถพัก
ขณะที่อีกคนยังใช้ชีวิต โดยทั้งคู่ไม่ต้องกล่าวขอโทษตลอดเวลา ในบ้านหลายหลังที่อยู่ใกล้กัน เรื่องนี้ เกี่ยวกับระยะ มวล ช่องเปิด และพื้นที่คั่น มากกว่าคำคุณศัพท์ในคำอธิบายโครงการ
เราเองเคยหลงใหลกับภาพความสงบจนเผลอกำหนดว่าผู้อยู่อาศัยควรสงบแบบเดียวกัน
แต่บ้านไม่ควรเป็นโรงเรียนสอนมารยาทตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง มันควรรองรับวันที่คนมีพลังไม่เท่ากัน
พื้นที่ที่ดูสงบแต่ต้องควบคุมคนตลอดเวลา ยังถือว่าสงบจริงหรือไม่
ผลต่อการออกแบบ คือการออกแบบ พื้นที่กันชน, การรับรู้ทิศทาง และ ชั้นความลึก ให้เสียงและกิจกรรมไม่ชนกันโดยตรง ความหรูหราที่แท้จริงอาจไม่ใช่การไม่มีเสียง แต่คือการไม่ต้องลดเสียงของชีวิตเพื่อรักษาภาพของบ้าน