ในคลินิก การหาทางไม่ควรเป็นแบบทดสอบความสามารถของผู้ใช้
เพราะคนที่เข้ามาอาจกังวล รีบ หรือกำลังดูแลคนอื่นอยู่ ระบบนำทาง จึงต้องเกิดจากผัง มุมมอง แสง และตำแหน่งจุดบริการร่วมกัน ไม่ใช่ฝากความหวังทั้งหมดไว้กับตัวหนังสือบนผนัง


เราเองเคยเพิ่มป้ายเมื่อผังอ่านยาก เพราะทำได้เร็วกว่าแก้ลำดับพื้นที่ แต่ป้ายจำนวนมากอาจเป็นหลักฐานว่าอาคารกำลังพูดหลายประโยคพร้อมกัน
โดยไม่มีประโยคไหนชัดพอ

คนหลงทางเพราะไม่อ่านป้าย หรือป้ายเกิดขึ้นเพราะพื้นที่ไม่เคยช่วยให้คนเข้าใจเส้นทาง


ผลต่อการออกแบบ คือการทำให้ จุดตัดสินใจ อ่านได้ก่อนถึงจุดตัด ระบบป้ายจึงเป็นชั้นสนับสนุน ไม่ใช่การชดเชยความกำกวมทั้งหมด ป้ายที่ดีควรช่วยคนไปต่อ โดยไม่ทำให้เขารู้สึกว่าความสับสนเป็นความผิดของตัวเอง
